NAUKA
Teoria Stephena Hawkinga - tak skończy się wszechświat
Teorie na temat ostatecznej przyszłości wszechświata są liczne i zróżnicowane: od nieskończonej ekspansji do Wielkiego Chrupnięcia, od osobliwości do bezruchu.
Na szczęście większość z tych teorii umieszcza ostateczne wydarzenie daleko w przyszłości.
Dziś do tej listy dołącza nowe badanie oparte na teorii parowania czarnych dziur sformułowanej przez Stephena Hawkinga, brytyjskiego kosmologa, fizyka, astrofizyka, matematyka i popularyzatora nauki, jednego z najbardziej wpływowych i znanych fizyków teoretycznych na świecie, który zmarł w 2018 roku.
Różne hipotezy dotyczące ostatecznego losu wszechświata
Wszechświat jest przedmiotem wielu hipotez dotyczących jego ostatecznego losu, począwszy od jego nieskończonej ekspansji do możliwego upadku Wielkiego Chrupnięcia, od powstawania osobliwości do statyki. Na szczęście teorie te umieszczają takie wydarzenie daleko w czasie. Jednak nowe badanie dodaje do listy hipotez, opartych na teorii parowania czarnych dziur Stephena Hawkinga.
Stopniowe wyparowywanie wszechświata
Astrofizycy z Uniwersytetu Radboud w Holandii, w tym Michael Wondrak, Walter van Sujlekom i Heino Falcke, opracowali model, zgodnie z którym wszechświat stopniowo wyparowuje na naszych oczach. Zgodnie z tą teorią, wszechświat przestanie istnieć, gdy proces parowania zostanie zakończony. Badanie to zostało opublikowane w czasopiśmie "Physical Review Letters" i jest dostępne na serwerze ArXiv.
Wpływ teorii parowania czarnych dziur.
Teoria Stephena Hawkinga dotycząca parowania czarnych dziur wywarła znaczący wpływ na dziedzinę astrofizyki. Naukowcy zastosowali tę teorię do całego wszechświata, sugerując, że oprócz dobrze znanego promieniowania Hawkinga może istnieć nieznane promieniowanie.
Fluktuacje kwantowe i parowanie czasoprzestrzeni
Naukowcy zainspirowani efektem Schwingera i teorią parowania czarnych dziur wysunęli hipotezę, że cząstki mogą również spontanicznie "wyparowywać" z czasoprzestrzeni w określonych warunkach grawitacyjnych. Zakrzywienie czasoprzestrzeni, spowodowane obecnością mas, może generować to promieniowanie związane z siłami pływowymi pola grawitacyjnego.
Odległa i niepewna przyszłość
Teoria parowania wszechświata rodzi pytania o jego długoterminowy los. Obiekty takie jak pozostałości martwych gwiazd mogą również emitować promieniowanie podobne do promieniowania czarnych dziur. Jednak skala czasowa parowania czarnej dziury o masie Słońca jest niezwykle długa, co wskazuje, że całkowite wyparowanie całego wszechświata może zająć ogromną ilość czasu. Pomimo tego nowego odkrycia, nadal istnieje wiele niewiadomych dotyczących przyszłości wszechświata, które zachęcają nas do kontynuowania badań i eksploracji naukowych.