SZTUKA I KULTURA
Sześć miejsc na świecie, w których umieranie jest nielegalne (lub nierozsądne): jedno z nich znajduje się we Włoszech
Zakaz umierania jest społecznym zjawiskiem politycznym, w którym uchwalane jest prawo stanowiące, że umieranie na określonym terytorium, w gminie, mieście lub nawet na wyspie jest nielegalne.
Pierwszy przypadek zakazu umierania miał miejsce w V wieku p.n.e. na greckiej wyspie Delos, gdzie umieranie było zabronione z powodów religijnych.
Dziś natomiast w większości przypadków zakaz umierania jest "żartobliwą" odpowiedzią na brak zgody rządu na rozbudowę cmentarzy komunalnych lub przyznanie gruntów pod budowę nowych.
Dzieje się tak w Europie (Hiszpania, Francja, Włochy), ale także w Japonii i Brazylii.
ItsukushimaJaponia
Itsukushima to wyspa w Japonii znana jako "Wyspa Sanktuariów", ponieważ znajduje się na niej wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO świątynia o tej samej nazwie. Aby zachować czystość wyspy, od 1878 r. zabronione są pogrzeby (a tym samym zgony) i narodziny: kobiety w ciąży powinny wycofać się na stały ląd, gdy zbliża się dzień porodu, podobnie jak osoby śmiertelnie chore lub w podeszłym wieku, których śmierć stała się nieuchronna. Zwyczaj ten powstał po bitwie pod Miyajimą w 1555 roku, kiedy to zwycięski dowódca kazał przenieść ciała ofiar na stały ląd i nakazał oczyścić pole bitwy z rozlanej krwi, do tego stopnia, że budynki zostały oczyszczone, a nasiąknięta krwią ziemia została usunięta z wyspy.
LanjarónHiszpania
Lanjarón to hiszpańskie miasteczko liczące około 4000 mieszkańców, w którym śmierć została zakazana, a raczej zniechęcona. Cmentarz w wiosce jest przepełniony, więc burmistrz uchwalił prawo, zgodnie z którym ludzie nie mogą umierać, dopóki rząd nie nabędzie ziemi pod nowy cmentarz. Burmistrz wyjaśnił, że ta konkretna ustawa jest jego odpowiedzią na naciski polityków, by znalazł szybkie rozwiązanie długotrwałego problemu.
LongyearbyenNorwegia
W Longyearbyen w Norwegii śmierć nie jest nielegalna, ale nie ma możliwości pochówku: śmiertelnie chorzy mieszkańcy są przewożeni do Oslo, gdzie dożywają swoich ostatnich dni. Dzieje się tak, ponieważ ciała obywateli, którzy zmarli podczas pandemii grypy w 1918 r., nie uległy rozkładowi z powodu wiecznej zmarzliny i obawia się, że ciała nadal zawierają aktywne szczepy wirusa.
Biritiba MirimBrazylia
Biritiba Mirim to brazylijska gmina w stanie São Paulo. W 2005 r. burmistrz przedstawił publiczny projekt ustawy zakazującej umierania osobom mieszkającym w mieście. Decyzja ta została podjęta, podobnie jak w innych podobnych przypadkach, ponieważ cmentarz jest pełny, ale także dlatego, że mieszkańcy mają "słabą opiekę zdrowotną", co czyni ich bardziej podatnymi na śmierć. Mimo to ustawa nie została jeszcze przyjęta, a nowy cmentarz nie został utworzony, pozostawiając sytuację nierozwiązaną.
Wikimedia - Comune di Sellia
SelliaWłochy
Sellia to włoska gmina w prowincji Catanzaro w Kalabrii, w której od 2015 roku obowiązuje zakaz chorowania i umierania. Zakaz został wprowadzony przez burmistrza, Davide Zicchinellę, jako ostrzeżenie, aby dbać o swoje zdrowie. Ta nietypowa decyzja wynika z chęci burmistrza do walki z wyludnieniem i porzuceniem, co oczywiście obejmuje przetrwanie mieszkańców. Wydaje się, że inicjatywa przyniosła pozytywne rezultaty w zakresie profilaktyki zdrowotnej w krótkim czasie.
Południowa Francja
Na południu Francji trzy miasta zakazały śmierci w proteście przeciwko trudnościom w uzyskaniu pozwoleń na rozbudowę lokalnego cmentarza, który jest obecnie przepełniony. Pierwszym miastem, które dało "przykład" było Le Lavandou w 2000 roku, a następnie Cugnaux i Sarpourenx.